break out (break out)

Phrasal-verb Incident

含义

to start suddenly (for war, fire, disease, etc.)

突然开始(例如战争、火灾、疾病等) (tūrán kāishǐ (lìrú zhànzhēng, huǒzāi, jíbìng děng))

例句

"A fire broke out in the kitchen last night."

"昨晚厨房里爆发了火灾。" (Zuó wǎn chúfáng lǐ bào fā le huǒzāi.)